Gęś białoczelna
Gęś białoczelna (Anser albifrons) – „Białoczółka”, czyli gość z dalekiej północy
Gęś białoczelna to najliczniej występująca dzika gęś wędrowna, jaką możemy spotkać w Polsce. Choć nie gniazduje w naszym kraju, podczas jesiennych i wiosennych przelotów jej klucze dominują na niebie, szczególnie w zachodniej i północnej części Polski. Dla myśliwego to wymagający cel, a jej rozpoznanie w stadzie innych gęsi wymaga wprawnego oka.
Wygląd i cechy rozpoznawcze
Jest to duży ptak wodny, choć nieco mniejszy od naszej rodzimej gęgawy czy gęsi zbożowej. Dymorfizm płciowy nie występuje – gęsior i gęś ubarwione są jednakowo.
Upierzenie: Ogólna tonacja jest szara, z jaśniejszymi poprzecznymi pręgami na grzbiecie. Głowa i szyja są wyraźnie ciemniejsze od reszty ciała.
Cechy charakterystyczne (Dorosłe): Nazwa gatunkowa pochodzi od wyraźnej, białej plamy wokół nasady dzioba, sięgającej aż do czoła (tzw. „białe czoło”). Drugą cechą rozpoznawczą są szerokie, czarne, poprzeczne pasy na spodzie ciała (na brzuchu), które u niektórych podgatunków mogą zlewać się w jedną, dużą czarną plamę. Podogonie jest białe.
Dziób i nogi: Nogi są pomarańczowe. Dziób, w zależności od podgatunku, przybiera barwę od różowej do pomarańczowej.
Młodociane: Młode ptaki (tzw. nielęgi) są trudniejsze do rozpoznania. Nie posiadają jeszcze białego czoła (mają szarą nasadę dzioba) ani czarnych pręg na brzuchu – zamiast nich występują jedynie szarobrązowe plamy.
Jak odróżnić ją od innych gęsi?
Podczas polowania, gdy gęsi lecą w mieszanych stadach, pomyłki są częste. Gęś białoczelna jest podobna do gęgawy i gęsi zbożowej.
Na co zwrócić uwagę?
Rozmiar: Białoczelna jest od nich mniejsza.
Głowa: Ma wyraźnie ciemniejszą głowę i szyję.
Dziób: Jest różowawy lub pomarańczowy, ale bez czarnych plam (które często występują u gęsi zbożowej).
Brzuch: U dorosłych osobników czarne pręgi na brzuchu są pewnym znakiem rozpoznawczym (gęgawa i zbożowa mają brzuchy jasne/jednolite).
Występowanie i tryb życia
Gęś białoczelna w Polsce pojawia się masowo wyłącznie podczas przelotów.
Wiosna: luty – maj.
Jesień: wrzesień – grudzień.
Najliczniej widywana jest na północy i zachodzie kraju, gdzie zatrzymuje się na odpoczynek i żerowanie w trakcie wędrówki między lęgowiskami w tundrze a zimowiskami w Europie Południowej, Azji Środkowej czy Ameryce Środkowej. Często tworzy ogromne, hałaśliwe stada, nierzadko mieszając się z innymi gatunkami gęsi.
Menu
Gęś białoczelna jest wegetarianką. Żywi się zielonymi i miękkimi częściami roślin lądowych oraz nasionami. Podczas postojów w Polsce chętnie żeruje na polach uprawnych, łąkach i ścierniskach, zjadając oziminy i resztki pożniwne.
Kalendarz polowań
Polowanie na gęsi wymaga nie tylko umiejętności strzeleckich, ale i doskonałego maskowania. Zgodnie z kalendarzem polowań, na gęś białoczelną polujemy:
Od 1 września do 21 grudnia – na terenie całego kraju.
Do 21 stycznia (przedłużony okres) – na terenie województw: zachodniopomorskiego, lubuskiego, wielkopolskiego i dolnośląskiego.