Jenot
Jenot (Nyctereutes procyonoides) – Cichy przybysz ze Wschodu
Jenot to zwierzę, które w naszych łowiskach pojawiło się stosunkowo niedawno. Ten przybysz z Dalekiego Wschodu (introdukowany w ZSRR dla futra) szybko rozprzestrzenił się na zachód, zasiedlając całą Polskę. Często mylony z szopem praczem, jest w rzeczywistości przedstawicielem rodziny psowatych. Z punktu widzenia gospodarki łowieckiej jest gatunkiem inwazyjnym, stanowiącym poważne zagrożenie dla rodzimej zwierzyny drobnej.
Wygląd – Pies w masce szopa
Jenot jest średniej wielkości drapieżnikiem, nieco mniejszym i bardziej krępym od lisa. Jego sylwetka jest przysadzista, a nogi relatywnie krótkie, co sprawia, że porusza się w charakterystyczny, nieco toczący sposób.
Głowa: Krótka, z małym, ostrym pyskiem. Najbardziej charakterystyczną cechą są „bokobrody” – długie włosy na policzkach oraz czarna maska wokół oczu, upodabniająca go do szopa pracza.
Suknia (Futro): Długa, gęsta i puszysta. Ubarwienie jest mieszanką brązu, czerni i szarości (tzw. pieprz i sól), często z ciemniejszą pręgą wzdłuż grzbietu tworzącą kształt krzyża na barkach.
Ogon: Krótki i puszysty, nie tak okazały jak lisia kita, zwykle zwieszony w dół.
Jak odróżnić jenota od szopa pracza? Szop pracz ma ogon w poprzeczne prążki (pierścienie) i używa przednich łap jak rąk. Jenot ma ogon jednolity i typowe psie łapy.
Tryb życia – Jedyny śpiący psowaty
Jenot prowadzi nocny i zmierzchowy tryb życia. Jest zwierzęciem ostrożnym, ale nie tak płochliwym i szybkim jak lis. Wyróżnia się dwiema unikalnymi cechami w świecie psowatych:
Sen zimowy: Jest jedynym przedstawicielem rodziny psowatych, który zapada w sen zimowy (faktycznie jest to stan letargu, z którego może się wybudzać podczas odwilży). Gromadzi w tym celu jesienią pokaźne zapasy tłuszczu.
Udawanie trupa: W sytuacji skrajnego zagrożenia, gdy ucieczka jest niemożliwa, jenot potrafi zastygnąć w bezruchu, udając martwego (tanatoza). Często ratuje mu to życie w starciu z większymi drapieżnikami, choć na myśliwych ta sztuczka nie działa.
Jenoty są monogamistami – żyją w parze, wspólnie wychowując młode. Jako nory chętnie wykorzystują opuszczone lokum borsuka lub lisa, ale potrafią też zadowolić się wykrotem pod drzewem czy gęstymi szuwarami.
Siedlisko i Menu – Groźny oportunista
Jenot jest gatunkiem niezwykle plastycznym. Najchętniej zasiedla wilgotne lasy liściaste, doliny rzek, obrzeża jezior i bagna. Doskonale pływa (w przeciwieństwie do lisa).
Jest typowym wszystkożercą – zbieraczem:
Pokarm: Zjada niemal wszystko, co znajdzie: drobne gryzonie, płazy, ryby, owady, owoce, jagody oraz padlinę.
Zagrożenie: W okresie lęgowym ptaków wodnych i błotnych jenot jest prawdziwym „odkurzaczem” trzcinowisk. Masowo niszczy lęgi kaczek, perkozów i innych ptaków gniazdujących na ziemi, wyjadając jaja i pisklęta. Z tego powodu jego obecność w łowisku jest bardzo niepożądana.
Kalendarz polowań
Jako Inwazyjny Gatunek Obcy (IGO), jenot nie podlega okresom ochronnym w takim samym stopniu jak zwierzyna rodzima. Celem gospodarki łowieckiej jest maksymalna redukcja jego populacji w celu ochrony rodzimej fauny.
Zgodnie z aktualnymi przepisami, na jenoty polujemy:
Przez cały rok.