Szop pracz
Szop pracz (Procyon lotor) – Uroczy bandyta w czarnej masce
Szop pracz to przybysz z Ameryki Północnej, który swoim sympatycznym wyglądem często myli przypadkowych obserwatorów. Nazywany „sympatycznym bandytą” ze względu na czarną maskę na oczach, w rzeczywistości jest jednym z najgroźniejszych inwazyjnych gatunków obcych (IGO) w Polsce. Inteligencja, sprawność manualna i brak naturalnych wrogów czynią z niego śmiertelne zagrożenie dla rodzimych ptaków i płazów.
Wygląd – Ogon w paski i „ręce” złodziejaszka
Szop to zwierzę średniej wielkości, o krępej budowie i „kocim” sposobie poruszania się (z wygiętym w łuk grzbietem). Często bywa mylony z jenotem, ale wprawne oko myśliwego szybko dostrzeże różnice:
Ogon (Kita): To najważniejsza cecha rozpoznawcza. Ogon szopa jest puszysty i poprzecznie pręgowany (ma wyraźne czarne pierścienie). Jenot ma ogon jednolity, bez pasków.
Łapy: Przednie łapy szopa są niezwykłe w świecie zwierząt – przypominają małe, chwytne dłonie z długimi palcami. Dzięki nim szop potrafi otwierać zamki, klamki, słoiki czy budki lęgowe, a także świetnie się wspina.
Głowa: Szeroka, z krótkim pyskiem i charakterystyczną czarną maską wokół oczu, podkreśloną białymi brwiami i bokami pyska.
Futro: Gęste, zazwyczaj w odcieniu szaro-burym (tzw. pieprz i sól).
Tryb życia – Zwinny akrobata
W przeciwieństwie do jenota i lisa, szop pracz jest doskonałym wspinaczem. Potrafi wejść na niemal każde drzewo, co sprawia, że ptaki gniazdujące w dziuplach i koronach drzew nie są przed nim bezpieczne.
Jest aktywny głównie nocą. Słynie z niezwykłej inteligencji i zdolności adaptacyjnych.
Dziuple: Dzień spędza zazwyczaj ukryty wysoko w dziuplach starych drzew, co utrudnia jego redukcję.
Woda: Uwielbia środowisko wodne. Nazwa „pracz” wzięła się od charakterystycznego zachowania – szop często „myje” (moczy i obraca) pokarm w wodzie przed zjedzeniem. Nie chodzi tu o higienę, lecz o zmysł dotyku – woda zmiękcza naskórek na dłoniach, pozwalając szopowi lepiej zbadać to, co je.
Miasto: Jako gatunek synantropijny doskonale czuje się w miastach, gdzie buszuje w śmietnikach i zasiedla strychy.
Menu – Ekologiczna bomba
Szop jest wszystkożerny i niezwykle żarłoczny. Jego dieta to katastrofa dla bioróżnorodności:
Jaja i pisklęta: Dzięki sprawnym dłoniom i umiejętności wspinania się, szop plądruje gniazda i budki lęgowe niedostępne dla innych drapieżników. Potrafi wyciągnąć pisklęta sów, dzięciołów czy krasek z głębokich dziupli.
Płazy: Masowo wyjada żaby, ropuchy i traszki gromadzące się na gody.
Inne: Zjada ryby, raki, owady, owoce, orzechy, a także odpadki z gospodarstw domowych.
Kalendarz polowań
Szop pracz figuruje na liście Inwazyjnych Gatunków Obcych (IGO) stwarzających zagrożenie dla Unii Europejskiej. Jego obecność w łowisku jest wysoce niepożądana, a celem gospodarki łowieckiej jest maksymalna redukcja populacji w celu ochrony rodzimej przyrody.
Dlatego, podobnie jak w przypadku jenota i norki amerykańskiej, polujemy na szopa pracza:
Przez cały rok.